Ogród botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego
Dzięki staraniom profesora botaniki Michała Szuberta w 1818 roku założono w Warszawie ogród botaniczny. Założono go przy Łazienkach, na terenie dawnych Ogrodów Królewskich, zajmował powierzchnię ponad 22 hektarów. Szubert podzielił ogród na trzy części : naukową, pomologiczną przeznaczoną do edukacji przyszłych ogrodników i spacerową dla zwiedzających. Ogród dzięki hojności społeczności i pracowitości założyciela i jego współpracowników zyskał rozgłos nie tylko w Polsce ale i za granicą. W spisie roślin z tamtego okresu umieszczono nazwy 1o tysięcy gatunków roślin, w tym tylko jedna dziesiąta to roślinność rosnąca na terenie Polski. Dzisiaj zajmuje powierzchnię o cztery razy mniejszą niż pierwotnie, kiedy to w 1834 roku zamknięto Uniwersytet i zmniejszono ogród. Dwadzieścia osiem lat po założeniu ogród zaczął podupadać na skutek odsunięcia od kierownictwa Michała Szuberta. Zastąpiono go starszym ogrodnikiem Ignacym Hanuszem, następnie władzę nad ogrodem sprawowali carscy urzędnicy. Na ponowny rozkwit musiał poczekać do 1916 roku, kiedy to przeszedł pod zarząd Uniwersytetu Warszawskiego.